غزلستان - غزل 37

سلام بر همه الا بر انقلاب فروش


	غزل 37 سلام ای شب ابر آشنای بارانی "نگاه پنجره ها" در شبی زمستانی * به هر کجا بروی آسمان همین رنگ است چرا کنار غزلهای من نمی مانی؟ برای این که تو را بیشتر ببینم کاش دوباره عقربه ها را به چپ بگردانی * کسی که فکر نمی کردم عاشقم باشد به روی گونه ام انداخت بوسه پنهانی خدای شعر های مرا در میان قافیه ها به چند واژه ی پوسیده کرد٬ زندانی و رفت و گفت به طعنه "وصال ممکن نیست" حقیقتیست که بهتر ز من تو می دانی! \|+\| نوشته شده توسط غریبه در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388 \|