بنویس از غم و از ما دو نفر در باران
تا بخوانند غزل را دو نفر در باران
کاش دیروز که با هم غزل آوار شدیم
می نوشتیم که فردا دو نفر در باران
عشق را با دو گل سرخ به هم می بخشند
زیر مهتاب تماشا... دو نفر در باران
چقدر فاصله افتاد میان من و آن
«دو نفر بر لب دریا٬ دو نفر در باران»*
پاک شد خاطره هامان همگی جز شعری
که سرودند در اینجا دو نفر در باران
و نوشتند به روی تن این پیر بلوط:
بنویس از غم و از ما دو نفر در باران...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* این بیت تضمین شده از علی محمدی است.
|
+| نوشته شده توسط
غریبه در چهارشنبه هفتم اسفند 1387
|
