غزلستان - غزل 33

سلام بر همه الا بر انقلاب فروش


	غزل 33 او استکان چایی خود را نخورد و رفت عمر مرا به دست غزل ها سپرد و رفت گفتم بمان٬ نرو٬ قسم ات می دهم! ولی تنها به روی حرف خودش پا فشرد و رفت گفتم که صد شماره بمان تا ببینمت لجباز بود و تا عدد ده شمرد و رفت گفتم که "بی تو هیچم" و او گفت "بی" نه٬ "با"! در بیت آخرین غزلم دست برد و رفت! حتی به قدر چای هم ارزش...نه! بی خیال... او استکان چایی خود را نخورد و رفت \|+\| نوشته شده توسط غریبه در یکشنبه هجدهم اسفند 1387 \|